Het Achtvoudige Pad : Svadhyaya

Svadhyaya komt voort uit de woorden Sva wat ‘zelf’ betekent en Adhyaya wat ‘studie’ of ‘onderricht’ betekent. In zijn geheel betekent Svadhyaya studie van het Zelf.

Met zelf denken wij meestal aan ons lichaam, onze gedachten, onze emoties. Kortom: ons ego. En hier vereenzelvigen wij ons dan mee. Maar dat wordt hier niet bedoeld. Met het Zelf (met een hoofdletter) wordt bedoeld : de studie van ons ware Zelf, de ziel die in ieder van ons schuil gaat maar die vaak bedekt wordt door ons ego. De ziel die doorleeft als ons lichaam het begeeft.

Door middel van Svadhyaya probeert de yogi in contact te komen met het hogere/het goddelijke. Praktisch gezien doe je dit door het beoefenen van yoga, door bewustwording van lichaam en geest, door het lezen van (heilige) geschriften. Hiermee kun je het ego en daarmee ook dagelijkse problemen overstijgen. Het heft de onwetendheid op en leidt tot kennis.

Hiermee wordt dus bedoeld dat je je serieus dient te verdiepen in klassieke yogawerken zoals de yoga sutras, de Bhagavadgita of de Upanisaden. Deze werken staan vol met wenken en wijsheden die je kunnen helpen op je yogapad. Dat betekent niet dat je alles maar klakkeloos moet aannemen. Een belangrijk uitgangspunt van yoga is juist dat je het zelf moet ervaren.

Svadhyaya vraagt dan ook van je de yogawerken te bestuderen en te kijken in welke mate ze van toepassing zijn op jouw leven en wereldbeeld. Studie dient opgevat te worden als het zich “eigen maken”, het doorleven en verinnerlijken van de stof. Het gaat dus niet om feitenkennis. Want alleen door zelf verkregen inzicht leert men het eigen innerlijk kennen en beheersen.

Overigens kan je beoefening van yoga ook zien als een grote les over jeZelf : je ontmoet je grenzen en belemmerende overtuigingen. Je leert ervaren wat je doet en waarom je het doet. Je leert voelen hoe je spanningen vastzet in je lichaam en hoe je ze kunt loslaten. Dit alles doe tijdens de les op de mat, maar kun je ook daar buiten leren herkennen!

“Yoga is not about touching your toes, but about what you learn on the way down …”